Antalya yaz aylarında sadece turistlerle değil, farklı kültürlerden gelen insanlarla da renklenen bir şehir. Bu isimlerden biri de Ukrayna’dan gelen travesti Lora. Kışı sakin geçiren Lora, yaz sezonunun başlamasını beklerken Antalya’da yeni bir hayata alışmaya çalışıyor.
Lora için Antalya, sadece bir tatil şehri değil. Aynı zamanda yeniden başlamak, kendini başka bir şehirde, başka bir ritimde denemek anlamına geliyor.
“Antalya Bana Daha Yumuşak Geldi”
Lora, Ukrayna’da yaşadığı tempo ile Antalya’daki yaşamı karşılaştırırken en çok sakinliğe vurgu yapıyor:
“Kiev çok hızlı, çok sert bir şehir. Antalya ise daha yavaş, insanlar daha sıcak. Burada kendimi daha az savunmada hissediyorum.”
Özellikle kış aylarında şehirdeki dinginlik, Lora’nın kendini toparlaması için bir fırsat olmuş.
Sezon Beklemek Sadece İş Değil, Bir Ruh Hali
“Sezonu beklemek” Lora için sadece yazın gelmesini beklemek değil. Bu süreç biraz da içsel bir hazırlık:
Yeni insanlarla tanışmak
Dili ve kültürü daha iyi öğrenmek
Kendini yeniden konumlandırmak
Lora bunu şöyle anlatıyor:
“Bazen durmak gerekiyor. Sürekli hareket etmek insanı yoruyor. Sezon gelmeden önce kendimi dinliyorum.”
Yabancı Olmak, Ama Yalnız Hissetmemek
Ukraynalı olmasına rağmen Antalya’da kendini tamamen yabancı hissetmediğini söylüyor. Bunun en büyük sebebi ise şehirdeki çok kültürlü yapı:
“Burada Rusça konuşan da var, İngilizce konuşan da, Türkçe konuşan da. Kimse kimseyi çok sorgulamıyor.”
Özellikle Antalya gibi turistik şehirlerde, farklı kimliklerin daha görünür ve daha kabul edilebilir olduğunu düşünüyor.
“Benim İçin Bu Bir Geçiş Dönemi”
Lora’ya göre şu an yaşadığı süreç bir duraklama değil, bir geçiş:
“Antalya benim için bir mola yeri gibi. Sonra belki başka bir şehir, belki başka bir ülke… Ama şu an burada olmak bana iyi geliyor.”
Bu cümle aslında Lora’nın hikâyesini özetliyor:
Ne tam bir başlangıç, ne de bir son. Sadece yolun üzerindeki bir durak.
Sonuç: Antalya’da Sessiz Bir Bekleyiş
Ukraynalı travesti Lora’nın Antalya’da sezonu bekleyişi; dışarıdan bakıldığında sıradan gibi görünse de, içinde çok kişisel bir hikâye barındırıyor. Yeni bir şehir, yeni bir tempo ve yeni bir benlik denemesi…
Bazen insanın yaptığı tek şey şudur:
Doğru zamanı gelene kadar, doğru yerde sakin kalmayı öğrenmek.